Πλατεία : Η Καρδιά του Οικισμού: Ιστορία, Αρχιτεκτονική και Τοπίο

Στον πυρήνα του οικισμού χτυπά η καρδιά της τοπικής ζωής: ένας οργανικός, ελικοειδής άξονας με γεφύρια, γύρω από τον οποίο οργανώθηκαν  η δημόσια ζωή, το εμπόριο και η βιοτεχνία. Στο σημείο όπου το πέρασμα αυτό διευρύνεται, διαμορφώνεται η κεντρική πλατεία, γνωστή ως «Φόρος»—το παραδοσιακό σημείο συνάντησης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Η σημερινή πολεοδομική μορφή της πλατείας φέρει τη σφραγίδα του διακεκριμένου αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Αριστοτέλη Ζάχου (σχεδιασμός 1919), ο οποίος πάντρεψε την τοπική παράδοση με τις αρχές του νεοελληνικού αναγεννησιακού σχεδιασμού.

Αρχιτεκτονικά Τοπόσημα της Πλατείας

• Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου: Ένα απαράμιλλο οικοδομικό επίτευγμα του 1810, εδρασμένο πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ναού του 17ου αιώνα.

• Το Καμπαναριό: Έργο του Τήνιου μάστορα Θεοτίκου (1877), που μαρτυρά την υψηλή τεχνοτροπία της μαρμαρογλυπτικής και πετροδομικής παράδοσης.

• Κοινοτικό Κατάστημα (1936): Αντιπροσωπευτικό δείγμα της δημόσιας αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου.

• Ιστορικό Καφενείο «ΓΕΡΟΥΣΙΑ»: Ζωντανό κυψέλη πολιτισμού και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, με αδιάλειπτη λειτουργία από το 1870.

• Τοπική Αγορά: Μικρά εστιατόρια και παραδοσιακά καταστήματα που διατηρούν την ανθρώπινη κλίμακα και τη ζωντάνια του δημόσιου χώρου.