Μεστιτσιώτικα

Οι Στεμνιτσιώτες μάστορες αυτοπροστατεύονταν πλάθοντας μια δική τους συνθηματική γλώσσα τα Μεστιτσιώτικα , ακατάληπτα για κάθε μη μυημένο Στεμνιτσιώτη. 

Τα Μεστιτσιώτικα έχουν μελετηθεί από διάφορους ερευνητές ήδη από το 19^ο αιώνα Αθ. Παπαχριστόπουλος, Τρικολωνιακά εν Αθήναις 1889,Τάκης Κανδηλώρος, Αρκαδική Επετηρίς, 1906, Γ.Ανδριτσόπουλος, Λεύκωμα Γορτυνίας μετά συνοπτικής ιστορίας των κωμοπόλεων και χωρίων της , 1937, Δημοκλής Γαρταγάνης, Η Στεμνίτσα στο 1821 , 1964, Γεώργιος Θεοφίλης, Η Στεμνίτσα και η προσφορά της στην Ελλάδα, 1977, Νασος Συνοδινός, Οι τεχνίτες της Στεμνίτσας και τα Μεστιτσιώτικα , 1979. 

Θεωρείται λοιπόν, τεκμήριο της ευφυίας του λαού αυτού και ανάγει την αρχή του στις συχνές αποδημίες στην ξένη γη όπου αισθάνονταν την ανάγκη να αποκρύπτουν τις σκέψεις τους από τους παρευρισκόμενους.